Ik blijf maar piekeren of ik het wel goed heb gedaan. Ik heb toch alles afgestemd of heb ik toch iets vergeten? Ik slaap er gewoon slecht van. Dat ik mij zo druk maak, vertel ik liever niet op mijn werk of aan mijn vrienden. Nee zeg, wat zullen ze wel niet van mij denken, ik doe liever nog wat meer mijn best. Maar pff, ik voel me inmiddels zo moe.

Dat stemmetje in je, die innerlijke criticus, hij houdt je alert en aan de gang. Soms is dat goed, hij zorgt ervoor dat je presteert en er bijvoorbeeld samen met anderen voor gaat zodat een project op tijd en goed opgeleverd wordt. De kunst is ook weer te kunnen ont-spannen en de boog weer te laten vieren als het kan. Continu op spanning staan levert op den duur gezondheidsklachten op, lichamelijk en geestelijk.

Ben jij je bewust van het innerlijke stemmetje en wat vertelt hij jou?

Print pagina